Με τα μάτια της ψυχής

Με το να απορείς για τα τόσα στραβά που συμβαίνουν γύρω σου, δείχνεις ότι είσαι σύγχρονος άνθρωπος και υποψιασμένος. Με προβληματισμούς και  κοινωνικές ανησυχίες για το  τώρα και το αύριο. Το αν αναζητάς τα αίτια για τον κατήφορο της κοινωνίας, αλλά και το κατάντημα της ανθρωπότητας είναι κι αυτό μια σοβαρή «απασχόληση». Αλλά και όταν προσπαθείς να διορθώσεις τους άλλους, χωρίς να κοιτάς τον εαυτό σου σημαίνει πως «παλεύεις». Αυτά είναι κάποια από τα δόγματα της σημερινής κοινωνικής φιλοσοφίας μας, της φιλοσοφίας της Ζωής. Και δεν καταλαβαίνουμε δήθεν την υποκρισία μας! Την καθημερινή μας συμπεριφορά καθορίζει και ελέγχει ένας ανορθόδοξος μιμητισμός. Σε κάθε μας πράξη δεσπόζει το πρότυπο του διπλανού ή του παραδίπλα. Κατά τα άλλα είμαστε ελεύθερα άτομα. Προσέχουμε το ντύσιμο και την εμφάνιση , τα ρούχα και την επιδερμίδα, γιατί από αυτά θα μας κρίνουν οι άλλοι και γι αυτά θα κρίνουμε κι εμείς τους άλλους. Διασκεδάζουμε κι ας μην έχουμε τη διάθεση ή και τη δυνατότητα γι αυτό, αλλά το κάνουμε για να τηρήσουμε τον κανόνα , να είμαστε μέσα στα πράγματα, αλλά προ παντός να μας δούνε και να το πούμε στους άλλους. Προσαρμόζουμε τις πολιτικές μας πεποιθήσεις ανάλογα με το κλίμα των ημερών, της εποχής, και τα ιδιοτελή συμφέροντά μας,για να μην μας πουν καθυστερημένους και απροσάρμοστους.    Κατά τα άλλα είμαστε ελεύθεροι πολίτες! Καλημερίζουμε τους γνωστούς και φίλους, γιατί έτσι πρέπει και επειδή μόνον αυτοί μας καλημερίζουν. Το κακό που μας κάνουν πρέπει να το ανταποδώσουμε αμέσως για να μην φανεί η δειλία μας! Σωστό και δίκαιο είναι αυτό που αναγνωρίζουν οι πολλοί. Για Χριστό και ηθική δεν πρέπει να μιλάμε, γιατί είναι ξεπερασμένες θεωρίες και στέκονται εμπόδια στην εξέλιξη και την πρόοδο. Μιλάμε όμως για την έλλειψη ανθρωπιάς στον κόσμο, για να έχουμε να λέμε!! Είναι δυνατόν να υποκρινόμαστε και να συνεχίζουμε σαν να μην συμβαίνει τίποτα; Είναι. Αφού μας λείπει το θάρρος και η πίστη. Το θάρρος για να αντιμετωπίσουμε ψύχραιμα τη σκληρή πραγματικότητα και η πίστη πως όλα μπορούν να αλλάξουν αν καταφέρουμε και τα δούμε καλύτερα και προ παντός με τα μάτια της ψυχής μας.