Το ξημέρωμα μιας άλλης λαμπερής ζωής

Κάποιοι σημερινοί υλιστές, δήθεν προχωρημένοι στη σκέψη, θεωρούν ότι ο άνθρωπος δεν είναι παρά ένα γρανάζι της κοινωνικής μηχανής με συγκεκριμένη περίοδο ανθεκτικότητας και αντοχής και με ημερομηνία λήξης. Αυτοί οι μηδενιστές πιστεύουν, ότι η ανθρώπινη ύπαρξη, ο σκοπός και ο προορισμός της, όλα εξαντλούνται στα στενά περιθώρια της σύντομης διαδρομής της στον παρόντα κόσμο. Ζουν μέσα στο σκοτάδι του μυαλού τους και δεν μπορούν να διακρίνουν εκεί στο βάθος της ψυχής του ανθρώπου το φως που αναβρύζει ασταμάτητα και καθοδηγεί τα βήματά του στο δρόμο για το αύριο, το άγνωστο, το μυστήριο, διαλύοντας σαν και το πρώτο αυγινό χάραμα το τελευταίο και πυκνότερο σκοτάδι της παρούσας σύντομης ζωής, λίγο πριν το ξημέρωμα μιας άλλης παντοτινής και λαμπερής