Ζούμε άλογα, συναισθηματικά και παράλογα

Στον τωρινό κόσμο της αχαλίνωτης εξωστρέφειας,
 του προσωπικού απομονωτισμού, της μοναξιάς,
 του ανταγωνισμού, της ταχύτητας, του άγχους,
 της ανασφάλειας, του ατομισμού, της φοβίας και
του υπερκαταναλωτισμού, στη σημερινή σύγχρονη
 εποχή της σύγχυσης, της αντίφασης, της πλήρους σύγχυσης,
 της ακατάληκτης φλυαρίας και της πλάνης,
χάθηκε το αληθινό νόημα της ζωής,
η βαθύτερη σημασία της υπάρξεως, αλλά προπαντός
η προσπάθεια και ο αγώνας αναζήτησης αυτών........
Την εσωστρέφεια, την αντιλαμβανόμαστε
ως παθολογική κατάσταση και την αντιμετωπίζουμε
ως νοσηρό κοινωνικό φαινόμενο.
Την αυτοκριτική, τη διαγράψαμε απ΄το λεξιλόγιό μας,
ενώ τον αυτοέλεγχο και την αυτογνωσία τις αναγάγαμε
σε πρακτικές και θεωρίες ανατολικής έμπνευσης φιλοσοφίας κυρίως!!
Ζούμε άλογα, συναισθηματικά και παράλογα,
αντί καρδιακά ανθρώπινα και υπέρλογα.
Η καθημερινότητά μας καταδυναστεύεται
απ΄το αδιάκοπο κυνήγι χρόνου, χρήματος και προσωρινών απολαύσεων,
χωρίς δευτερόλεπτο αυτοπαρατήρησης.
Σ΄αυτά αναζητούμε να καλύψουμε τα κενά μας,
τις διαρκώς ογκούμενες ρωγμές του είναι μας,
που οδηγούν αναπόφευκτα σε αδιέξοδα.
Κι όλα αυτά επειδή απουσιάζει ο Θεός απ΄τη ζωή μας,
απουσιάζει από μέσα μας.
Ο ανώνυμος σεβάσμιος γέροντας, έλεγε:
«Γνώρισες τον εαυτό σου, βρήκες το Θεό σου. Είδες τον αδελφό σου, αντίκρισες το θεό σου.». Αυτό, λοιπόν, χρειαζόμαστε. Την ενδοσκαφή για την ανακάλυψη του Θεού. Η μελέτη του μέσα μας κόσμου, η επιμελής αυτογνωσία θα μας οδηγήσει με ασφάλεια στη θεογνωσία και η ζωή θα ανακτήσει το χαμένο της νόημα.......